وجود ادیان مختلف در ایران از جمله مسائلی است که باید راز آن را در قدمت تاریخ ایران و روح مسالمت جوی ایرانی در طول تاریخ دانست. یکی از این ادیان صابئین یا مندائیان هستند که در جنوب ایران در استان خوزستان و در عراق وجود دارند. در مؤسسه ی گفتگوی ادیان از آقای دكتر مسعود فروزنده، محقق و مندایی شناس و سالم چوحيلی، رئيس انجمن مندائيان ايران، دعوت کرده بودیم تا در مورد متون دینی شان سخن بگویند. آنان خود را پيروان يحيای تعميدگر می دانند و با اين حال كتاب مقدسشان، «گِنزا ربا» را معتقدند كه بر «آدم گورا قدمايی» (حضرت آدم) نازل شده است و آن را «صحف آدم» می نامند. در كنار آبهای جاری مراسم به جا میآورند و تعميد اصلیترين برنامهی دينیشان است و همان طور كه چوحيلی میگويد: «اصلاً همهی رسوم و مناسک مندايی بدون آب، يعنی هيچ.» مندائيان از گذشته ی دور علاقهای به نشر متون دینی خود نداشتهاند و همين موضوع موجب بیاطلاعی دولتهای حاكم اشكانی و ساسانی و اموی و عباسی و نيز محققان مسيحی قرون وسطا از عمق عقايد آنان شده است اما در دو سده معاصر محققان اروپايی به ترجمه متون مندايی همت گماشه و آنان را به جهانيان معرفی كردهاند. در بعضی از ترجمه های قرآن آنان را به ستاره پرستان ترجمه کرده اند. مندائيان قبلهی خود را شمال آسمانی (هيون / بهشت) میدانند و به آن طرف نماز میخوانند. آنها به خاطر اينكه شمال آسمانی را پيدا كنند، از ستاره قطبی كمک میگيرند و رو به آن ستاره میايستند؛ و همين بوده كه ناظران خارجی و ناآشنا به آداب اين دين را واداشته تا گمان كنند مندائيان ستاره قطبی را میپرستند. رئیس انجمن صابئین ایران با اسلایدهایی که آورده بود از ساخت معبد و تعمید در آب جاری مفصل حرف توضیح داد. به اعتقاد آنان آب جاری آبی است كه از زمين بجوشد مانند آب چشمه يا قنات يا حتی آبشاری كه از بلندی سرازير شود و اصولاً همه مناسك دينی مندائی با آب گره خورده است و اين آب علاوه بر جاری بودن بايد شيرين هم باشد؛ ضمناً يک صائبی حتماً بايد پدر و مادرش صابئی باشند و در نتجيه نه كسی میتواند وارد به اين دين بشود و نه خارج بشود. البته آقای رئیس انجمن مندائیان میگفت مراسم ما در اهواز به طور آزاد اجرا می شود و همه میتوانند در روزهای یکشنبه از آن بازدید کنند.
بر سنگ زدم دوش سبوی کاشی،
سر مست بدم چو کردم این اوباشی،
با من بزبان حال میگفت سبو؛
من چون تو بدم،تو نیز چون من باشی.
حکیم خیام
لحظات دشوار نوشتن،
آنچنان می نماید که از نبودن ها
تا به کنون زمان ایستاده
و گیسوان سپید روزگاران
نظاره گر در معنی شگرف زندگیست
و ضربان تند نفسهایم
دیگر توان نوشتن ندارد
سایه شبانه عزیز امروز مادر بزرگ خود را از دست داد
یاد او و فاتحه ای...
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 8:58 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
تولد تولد تولدم مبارک
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 11:47 قبل از ظهر توسط
|
|
عید سعید فطر، عید
«عید فطر روزى است که خداوند آن را از میان دیگر روزها بر گزیده است | |
|
| |
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 11:38 قبل از ظهر توسط
|
ماه رمضان رو به پایان است. اگر فردا عید نباشد، امشب آخرین شب ماه و آخرین شب جمعه ی این ماه است. خیلی ها در این ماه ارتباط دائمی با خدا داشتند. خیلی ها هم حتی اگر نتوانستند روزه بگیرند ولی نگاه و کلام عاشقانه ای بین آنها و خدا رد و بدل شده است. همه ی اینها فضای عمومی ماه رمضان را معنوی کرده بود. شاید روزهای اول ماه رمضان سخت بود ولی روزهای پایانی حتماً با حسرت همراه است. در بین دعاها امام صادق یک جا میگوید: خدایا چشمت را از من برندار ولی به من همیشه نگاه مهربانانه داشته باش. هر چه گناهم سنگین باشد ولی تحمل نگاه غضب آلودت را ندارم. من خدا را دوست دارم. در دعای ابو حمزه هم امام سجاد میگوید: خدایا درسته خیلی گناه و معصیت می کنم ولی خودت میدانی به قصد لجبازی با تو گناه نمی کنم. پس خدایا لاتذکرنی بخطیئتی، یعنی خودم از همه ی گناهانم شرمنده ام، تو هی گناهانم را به یادم نیار و هی آنها را یادآوری نکن. این ماه پر معنویت در حال وداع کردن است. کاش آخرین رمضانمان نباشد. از خدا میخواهیم به همه ی ما توفیق دوباره با خودش بودن را نصیب کند. عید فطرتان هم – هر روزی که بود – مبارک باشد. اعمالتان قبول حق و لبخند مهربانانه ی خدا بدرقه ی زندگی پر لذتتان باد. آمین!
آدرس سایت
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 11:10 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
و در ادامه....
از آنجایی که مسافرت های خارج از کشور و جذابیت های توریستی آن برای مردم ما ، آنها را به سمت خود میکشد و هنوز بزای آن چاره ای اندیشیده نشده عرض کنم که:
دوستان من بیایید خودمان کاری کنیم!
کدام از ما ایران خودمان را تا به نهایت دیده ایم؟؟؟
تعداد قلیلی می توانند این ادعا را داشته باشند که با واسطه ابزار های ارتباط جمعی ویا مسافرت توانسته اند مکانهای مختلف در ایران را ببینند یا بگردند.
کار دشواری نیست
بسیار تور های گردشی وجود دارد
کمترین فایده آن این است که به جای خرج پول در خارج ،آنرا در کشور خودت خرج میکنی و افتخار میکنی
دوستان من !
با دیدن مکان هایی از ایران به چنان غروری از دست رفته می توان رسید و سر شار از لذت شد که وصف نا پذیر است.
با کمترین مخارج.
با کمترین صرف زمانی.
بله
میشود.
چگوارا(انقلابی بزرگ) در دوران ۲۰ و ۲۱ سالگی به سفر به دور آمریکای جنوبی با کمترین هزینه پر داخت.با یک موتور سیکلت
(حتماْ کتاب سفر با موتور سیکلت، وی را بخوانید)
با این سفر بود که تحولی اساسی در زندگی وی پدیدار گشت.
حالا نمی گم بیایین چگوا را بشیم! اما می توانیم ایران را ببینم و افتخار کنیم.
همان چیزی که از ما مدت هاست غربیها گرفته اند: غرور به گذشتگان و در مقابل آن تحریف تاریخ
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 11:6 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
نقل از سایت وب نوشتها
من از اول ماه رمضان برای سخنرانی دعوت نشده بودم ولی دیروز هم انجمن اسلامی دانشگاه شریف برای پرسش و پاسخ رو در رو دعوت کرده بودند وهم سخنران کارگاه روزه در ادیان بودم. در دانشگاه که سیاست بود.بحث ها نسبت به گذشته، جدی تر و عمیق تر بود. از طرف گروه جوانان موسسه گفتگوی ادیان هم دیروز کارگاه روزه در ادیان گذاشته بودیم. سر هر 4 تا میز افرادی امده بودند که از طریق تلفن و ایمیل ثبت نام و ورودی هم پرداخت کرده بودند. منظره زیبائی بود هر یک از روحانیون یهودی، مسیحی، زردشتی و مسلمان 20 دقیقه سر یک میز بودند و بعد جاشان را عوض میکردند. به طور خلاصه تاریخ روزه در دین خودشان را می گفتند: روزه در تقویم کلیسا ثبت شده و جزو آداب فقهی به شمار می رود. در اناجیل به وجوب روزه تصریح و روزه دار را ستوده و او را از ریا بر حذر داشته است. حضرت عیسی (ع) خود به روزه عملاً و قولاً توجه داشته و شاگردانش نیز پس از وی به امر روزه توجه داشته اند. در مسیحیت دو واژه روزه و پرهیز وجود دارد که بین این دو تفاوتی وجود دارد به این نحو که در ایامی که باید پرهیز را رعایت کرد، تنها از مصرف گوشت پرهیز می کنند ولی در ایام رعایت روزه همراه با پرهیز از گوشت غذای مصرفی و دفعات و وعده غذا هم محدود می شود. در یهودیت، واژه عبری برای کلمه روزه، لفظ صوم است؛ و روزه جزئی از مجموعه اعمالی است که یک یهودی برای ذلیل ساختن تن و رنجور ساختن آن انجام می دهد. در تورات برای اولین بار دستور تعنیت (روزه) برای روز کیپور (بخشش گناهان) در دهم ماه تیشری ذکر شده ولی روزه های دیگر تاریخ یهود با یادبود اتفاقاتی که در مسیر خرابی بیت المقدس (همیقداش) روی داد، مناسبت پیدا می کنند. روزه گرفتن و نخوردن آب و غذا در دین زردشت به خاطر این که باعث سستی بدن و عدم فعالیت مفید و کار روزانه می شود، حرام می باشد. اما برای افراط نکردن در خوردن گوشت حیوانات، زرتشتیان روزهای دوم و دوازدهم و چهاردهم و بیست و یکم هر ماه از خوردن گوشت پرهیز می کنند این چهار روز متعلق به چهار امشاسپند وهمن؛ ماه و گوش و رام، که از میان چهارپایان هستند، می باشد. در اوستا مفهوم روزه به روزه باطنی نسبت داده می شود و روزه ظاهری وجود ندارد.هندوها معمولاً در روزهای ماه جدید و جشن هایی مانند Shivratri، Durga Puja و Saraswati Puja روزه می گیرند. زنان شمال هند در روز Karva Chauth هم روزه می گیرند. نحوه روزه بستگی به خود فرد دارد. ممکن است روزه، امتناع از خوردن و آشامیدن هر نوع غذا یا نوشیدنی برای مدت 24 ساعت باشد، اما بیشتر شامل نخوردن غذاهای جامد است و نوشیدن مقداری آب یا شیر مجاز است. هدف از این روزه، افزایش تمرکز در مدیتیشن یا عبادت برای تطهیر درون است و گاهی به عنوان دادن یک قربانی در نظر گرفته می شود.همه فرقه های اصلی بودیسم دوره هایی برای روزه دارند که معمولاً روزهای چهاردهم ماه و دیگر روزهای مقدس است. در آئین بودا، روزه به معنای خودداری از خوردن غذاهای جامد است، ولی استفاده از برخی مایعات مانعی ندارد. روزه بودائیان روشی برای پاک سازی است. برگه های کوچکی که شرح روزه در ادیان مختلف بود را هم به شرکت کنندگان دادیم. بعد از پایان جلسه افطاری مختصری همه افراد به اتفاق روحانیون خوردیم
نقل از سایت وب نوشتها
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 10:39 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
به عادت سالهای گذشته در این شبها دعای جوشن کبیر خواندم
و در لابلای قرآنم دست نوشته دورانهای دور.از آنچه خواستهای من بود در شبهای قدر،که از خدا میخواستم بر سالی دیگر برایم رقم بزند....
حالا که آنها را میخوانم نوشته هایی است، از یک لحظه ناب...دورانی به پاکی همه عمر...چه خالصانه و بی پروا...چه کم توقع و بی آلایش...
کاش می شد به بی پروایی گذشته مینوشتم ،از خواستهایم...چه شد که من این همه محافظه کارانه از دلبستگی هایم هم ،نمی نویسم؟!!!
اما امشب همه را کنار گذاشتم و در کاغذم آنچه را میخواستم بی پروا به خدایم نوشتم
به امید آنکه در درگاه او مقبول افتد
آمین
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 2:59 قبل از ظهر توسط سیمرغ
|
شهادت مولای متقیان را به همه دوستان تسلیت عرض مینمیاییم.
مطلب را از سایت وب نوشتها برایتان گذاشتم که مربوط به وصیت امیر المومنین می باشد:
پسرم حسن! تو و همه فرزندان و خاندانم و هر کس را که این نامه به او می رسد، به امور زیر سفارش می کنم:
- هرگز تقوای الهی را از یاد نبرید و کوشش کنید تا دم مرگ بر دین خدا باقی بمانید.
- همه با هم به ریسمان خدا چنگ بزنید و بر اساس ایمان به خدا، متحد باشید و از هم جدا نشوید. همانا از پیامبر خدا شنیدم که می فرمود: "اصلاح میان مردم، از نماز و روزه دائم، افضل است و چیزی که دین را نابود می کند، فساد و اختلاف است." و لا حول و لا قوة الّا بالله العلی العظیم!
- نزدیکان و خویشاوندان را از یاد نبرید. صله رحم کنید که صله رحم، حساب انسان را نزد خدا آسان می کند.
- الله الله درباره یتیمان! مبادا گرسنه و بی سرپرست بمانند!
- الله الله با همسایگان خوش رفتاری کنید! پیامبر آن قدر در مورد همسایه سفارش کرد که ما گمان کردیم برای همسایگان از همسایه خود، ارث قرار می دهد.
- الله الله درباره قرآن! مبادا دیگران در عمل کردن به قرآن بر شما پیشی گیرند!
- الله الله درباره نماز؛ چرا که نماز، ستون دین شماست.
- الله الله درباره ماه رمضان، که روزه آن ماه، سپری است برای آتش جهنم!
- الله الله درباره جهاد در راه خدا! از مال و جان خود در این راه، کوتاهی نکنید.
- الله الله درباره زکات مال؛ که زکات آتش خشم الهی را خاموش می کند!
- الله الله درباره امت پیامبران! مبادا مورد ستم قرار گیرند!
- الله الله درباره صحابیان پیامبرتان؛ زیرا رسول خدا درباره آنان سفارش کرده است!
- الله الله درباره فقرا و تهیدستان! آن ها را در زندگی خود شریک کنید.
- الله الله درباره بردگان و کنیزان، که آخرین سفارش پیامبر درباره آن ها بود.
- با مردم به خوشی و نیکی رفتار کنید، همان طوری که قرآن دستور داده است و به ملامت مردم، ترتیب اثر ندهید.
- امر به معروف و نهی از منکر را ترک نکنید. نتیجه ترک آن، این است که بدان و ناپاکان بر شما مسلط خواهند شد و به شما ستم خواهند کرد. آن گاه هر چه نیکان شما دعا کنند، دعای آن ها مستجاب نخواهد شد.
- بر شما باد هنگام معاشرت، فروتنی و بخشش و نیکویی درباره یکدیگر! از کناره گیری از یکدیگر و قطع ارتباط و تفرقه و تشتت بپرهیزید!
- کارهای خیر را به مدد یکدیگر و به صورت گروهی انجام دهید و از همکاری در گناهان و چیزهایی که موجب کدورت و دشمنی می شود، بپرهیزید!
- از خدا بترسید که کیفر خدا شدید است!
خداوند، نگهدار شما خاندان باشد و حقوق پیامبرش را در حق شما حفظ فرماید. اکنون با شما وداع میکنم و شما را به خدای بزرگ می سپارم و سلام و رحمتش را برای شما می خوانم
نقل از
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 10:1 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
دوستان عاشقم شباهنگام که نجوا گری عاشقانه با خدا دارید ما را هم از دعای پر مهر خود بی نصیب نگذارید کنید
به یاد دارم که در چنین شبهایی در محضر پر مهر مادری جوشن کبیر می خواندیم.یادش بخیر
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 10:49 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
نقل از وب نوشته ها
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 9:52 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
خدایا بازم به آخر نمازم رسیدم. من كه با خودم قرار گذاشته بودم نماز خوبی بخونم.
اما حالا كه به سلام نمازم رسیدم میبینم كه افكار مختلف انقدر منو به اینطرف و اونطرف كشوندن كه اصلا متوجه نشدم كی نمازم تموم شد. حالا هم كه به آخرش رسیدم و راه پس ندارم. این شرمندگی رو كجا ببرم.
بله شاید این حرفهارو خیلی وقتها با خودمون گفته باشیم. اما اگر كمی وسیعتر ببینیم عمر ما هم همین حكم رو دارند. یك زمانی میبینیم عمر تموم شده یا به سلام عمر رسیدیم داریم از دنیا خداحافظی میكنیم. اونوقته كه باز همین حرفها رو میزنیم. میبینیم كه دنیا ما رو به خودش مشغول كرده و به تنها چیزی كه نپرداختهایم همان چیزیه كه باید به اون تنها میپرداختیم.
خدایا تو این ماه مبارك كمكمون كن كه اون روز شرمنده تو نباشیم و روز حسرت ما نباشه. روزی باشه كه بدونیم روزهای زندانمون تمام شده و روز آزادیمون رسیده. روز فصل سر اومده و روز وصل اومده.
الهی آمین
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 10:25 قبل از ظهر توسط
|
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 9:52 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|
هر بار که مرد با تجربه يک ماهی بزرگ می گرفت ، آنرا در ظرف يخی که در کنار دستش بود می انداخت تا ماهی ها تازه بمانند ، اما ديگری به محض گرفتن يک ماهی بزرگ آنرا به دريا پرتاب می کرد .
ماهيگير با تجربه از اينکه می ديد آن مرد چگونه ماهی را از دست می دهد بسيار متعجب بود . لذا پس از مدتی از او پرسيد :
- چرا ماهی های به اين بزرگی را به دريا پرت می کنی ؟
مرد جواب داد : آخر تابه من کوچک است !
گاهی ما نيز همانند همان مرد ، شانس های بزرگ ، شغل های بزرگ ، روياهای بزرگ و فرصت های بزرگی را که خداوند به ما ارزانی می دارد را قبول نمی کنيم . چون ايمانمان کم است .
ما به يک مرد که تنها نيازش تهيه يک تابه بزرگتر بود می خنديم ، اما نمی دانيم که تنها نياز ما نيز ، آنست که ايمانمان را افزايش دهيم .
خداوند هيچگاه چيزی را که شايسته آن نباشی به تو نمی دهد .
اين بدان معناست که با اعتماد به نفس کامل از آنچه خداوند بر سر راهت قرار می دهد استفاده کنی .
هيچ چيز برای خدا غير ممکن نيست
لینک ثابت
نوشته شده در ساعت 9:42 بعد از ظهر توسط سیمرغ
|