تقدیم به او که لحظه دیدارت کوتاه چون نگاه تنهایم بود:
کاش فرصت دوست داشتن
به زمان رویش گل تازه بود،
کاش دل تنهایی دریا
به لطافت دیدار دوباره ات بود،
لبخند شبنم از بلندای نگاهت
به مستی گشوده بود زنجیر بر پایم،
تاب رفتنم ربوده بود
آن نگارین منقش در تاب روی زیبایت.

